يک سبد بابونه از من دشت و صحرا مال تو نسترن مريم همه گلهاي زيبا مال تو کلبه اي آرام و ساکت روي
ساحل مال من بيشه دريا سرزمينهاي طلايي مال تو آسمان آرام شهر در خواب دل لبريز عشق راستي
از شب نگفتم مال من يا مال تو؟ آه مثل اينکه امشب زندگي را باختم ناز شستت اي اهورا هر چه دارم
مال تو
همیشه غم انگیزترین و سخت ترین لحظات رو کسی واست می سازه که زیبا ترین و شیرین ترین لحظات رو واست ساخته بود
گفتمش: دل ميخري؟! پرسيد چند؟! گفتمش: دل مال تو، تنها بخند. خنده کرد و دل ز دستانم ربود تا به خود باز آمدم او رفته بود دل ز دستش روي خاک افتاده بود جاي پايش روي دل جا مانده بود
چقدر سخت است گل آرزوهايت را در باغ ديگری ببينی و هزار بار در خودت بشکنی و آن وقت آرام زير لبت بگويی: گل من باغچه ی نو مبارک
فردا و ديروز با هم دست به يکي کردند. ديروز با خاطراتش مرا فريب داد فردا با وعده هايش مرا خواب کرد . وقتي چشم گشودم امروزهم گذشته بود